ماشین‌حساب برداشت منظم: مستمری ماهانه از سرمایه شما

بستگی دارد که چند سال باید دوام بیاورد. اگر برداشت هر سال ۶٪ بیشتر شود و مانده ۱۰٪ بازده بگیرد، بیشترین برداشت سال اول که دوام می‌آورد:

• ۲۰ سال: حدود ۷٫۵٪ سرمایه
• ۲۵ سال: حدود ۶٫۶٪
• ۳۰ سال: حدود ۶٫۰٪
• ۴۰ سال: حدود ۵٫۲٪

برای مبلغ ماهانه بر ۱۲ تقسیم کنید: ۶٪ در سال یعنی هر ماه ۰٫۵٪ سرمایه. با بازده ۸٪ هر نرخ حدود ۱٫۳ واحد کمتر است.

بیشتر به نرخ برداشت اولیه بستگی دارد. با برداشتی که هر سال ۶٪ بیشتر می‌شود و بازده ۱۰٪:

• ۴٪ در سال: تمام نمی‌شود
• ۵٪: حدود ۴۵ سال
• ۶٪: حدود ۲۹ سال و نیم
• ۷٪: حدود ۲۲ سال و نیم
• ۸٪: حدود ۱۸ سال

بازده کمتر همه این مدت‌ها را کوتاه می‌کند: با ۸٪، برداشت ۶٪ به جای ۲۹ سال و نیم حدود ۲۱ سال دوام می‌آورد.

طرح برداشت منظم به شما امکان می‌دهد مبلغی ثابت (یا به‌تدریج افزایشی) را در فواصل زمانی منظم، معمولاً ماهانه، از سرمایه سرمایه‌گذاری‌شده خود برداشت کنید، در حالی که موجودی باقی‌مانده همچنان سرمایه‌گذاری‌شده باقی می‌ماند و به کسب بازده ادامه می‌دهد — معمولاً برای ایجاد درآمد منظم در دوران بازنشستگی استفاده می‌شود.

فیلد «نرخ تورم / افزایش پلکانی» برداشت ماهانه شما را هر سال به میزان آن درصد افزایش می‌دهد، تا برداشت‌های شما با افزایش هزینه‌های زندگی همگام باشد، نه اینکه در طول یک بازنشستگی طولانی قدرت خرید خود را از دست بدهد.

اگر موجودی پیش از افق زمانی انتخابی شما تمام شود، ماشین‌حساب آن را به‌عنوان تمام‌شده علامت‌گذاری می‌کند و نشان می‌دهد چند ماه دوام آورده است. برداشت‌ها به میزان موجودی باقی‌مانده محدود می‌شوند، بنابراین سرمایه هرگز منفی نمی‌شود.

نرخ برداشت، برداشت سالانه سال اول است که به‌صورت درصدی از سرمایه اولیه بیان می‌شود. نرخ برداشت پایین‌تر احتمال دوام سرمایه فراتر از افق زمانی شما را افزایش می‌دهد؛ نرخ بالاتر خطر تمام‌شدن زودهنگام آن را افزایش می‌دهد.

خیر. این تخمین فرض می‌کند نرخ بازده سالانه و افزایش پلکانی تورم در کل افق زمانی ثابت است، در حالی که بازارها و هزینه‌های واقعی هرگز دقیقاً چنین چیزی ارائه نمی‌دهند. نتیجه را یک تخمین برنامه‌ریزی در نظر بگیرید، نه یک تضمین.

هر کدام مزایا و معایبی دارند. سپرده مدت‌دار یا مستمری پرداخت‌های قابل پیش‌بینی دارند اما رشد کمی، و ممکن است سود آن‌ها هر سال به‌طور کامل مشمول مالیات شود. برداشت منظم از صندوق سرمایه‌گذاری مانده را سرمایه‌گذاری‌شده نگه می‌دارد، پس می‌تواند رشد کند و هم‌پای تورم پیش برود، و هر برداشت بخشی از سرمایه خودتان است که بازمی‌گردد — اما مانده همراه بازار بالا و پایین می‌رود. بسیاری از بازنشستگان هر دو را ترکیب می‌کنند.

به افق زمانی بستگی دارد. برای بازنشستگی طولانی، بسیاری از سرمایه‌گذاران از صندوق مختلط یا متوازن استفاده می‌کنند، یا برداشت چند سال را در صندوق درآمد ثابت و باقی را در سهام برای استفاده بعدی نگه می‌دارند. پولی که در چند سال آینده برداشت می‌کنید نباید در دارایی‌های پرنوسان باشد. ماشین‌حساب‌های «استراتژی دو سبد» و «استراتژی سه سبد» همین رویکرد را مدل می‌کنند.

هر برداشت به‌منزله فروش واحد است، پس فقط بخش سود آن مشمول مالیات می‌شود، نه کل مبلغ — معمولاً به‌عنوان سود سرمایه و با نرخی که به نوع صندوق، مدت نگهداری و قوانین کشور شما بستگی دارد. این یکی از دلایلی است که برداشت منظم می‌تواند از نظر مالیاتی به‌صرفه‌تر از درآمد سود سپرده باشد. ماشین‌حساب ارقام پیش از مالیات را نشان می‌دهد؛ قوانین فعلی را بررسی کنید یا با مشاور مالیاتی مشورت کنید.

زیان‌های اولیه بیشترین آسیب را می‌زنند، چون در آن زمان برداشت‌ها واحدهای بیشتری را با قیمت پایین می‌فروشند — مشکلی که به آن ریسک ترتیب بازده می‌گویند. نگه داشتن برداشت یک تا سه سال در صندوقی کم‌ریسک، کمی کاهش برداشت پس از یک سال بد، یا یک بار صرف‌نظر کردن از افزایش سالانه، می‌تواند طرح را بسیار مقاوم‌تر کند.